Het is donderdagochtend, half tien. Ik ben op weg naar Suus en haar ouders. De ouders van Suus zijn ten einde raad. Suus huilt veel, spuugt veel en heeft overmatige darmkrampjes. Moeder overweegt om te gaan inbakeren om de onrust te verminderen en Suus beter te laten slapen. Suus staat al onder behandeling van de kinderarts die een refluxbehandeling heeft gestart, vanwege het vele spugen. Helaas zien haar ouders nog weinig verbetering. Ze krijgen van alle kanten verschillende adviezen. Goed bedoeld, maar het brengt hen alleen maar verder in verwarring. Ze denken er nu over om te gaan starten met inbakeren en hebben op advies van de kinderarts mijn hulp ingeschakeld. De ouders van Suus hebben voorafgaand aan het huisbezoek een vragenformulier ingevuld. Zo kunnen we tijdens het huisbezoek direct aan de slag. Het geeft mij vooraf al veel inzicht in de situatie waarin deze ouders en hun kindje zich bevinden. Moeder doet open. Ze ziet er moe en bleek uit. Ze geeft me een hand en zegt: “Niet op de rommel letten. Ik kom aan maar weinig dingen toe op het moment.” Ik stel haar gerust dat ik er niet ben om haar huishouden een cijfer te geven. Het is voor mij direct een mooie aanleiding om aan te geven dat ik sowieso niet kom om haar te beoordelen, of aan te geven wat ze niet goed doet. Maar juist om te kijken naar wat er goed gaat, en samen te kijken naar wat er nog beter kan. De opluchting is op moeders gezicht te zien. Zo langzamerhand is ze het ook zat dat iedereen het beter lijkt te weten, maar dat niets helpt, wat ze ook probeert. Suus laat luidkeels horen dat ik hier niet voor niets ben. Het is daarbij ook tijd voor een flesje. De borstvoeding wilde niet lukken, moeder voelt zich hier erg schuldig over. Ik vraag of ik Suus de fles mag geven. Ik krijg Suus in mijn armen. Wat een brok spanning! Ze worstelt aan alle kanten, overstrekt zich, vertrekt haar gezicht in een boze frons. Terwijl ik haar zo rond mogelijk probeer te houden vertel ik haar op rustige toon wie ik ben en wat ik kom doen. Even vang ik haar aandacht, en worden haar ogen wat groter van verbazing. Om direct daarop weer in hard gekrijs te vervallen. De fles is klaar, en zodra Suus de speen in haar mond voelt begint ze te zuigen alsof haar leven er vanaf hangt. Ondanks dat de voeding ingedikt is met Johannesbroodpitmeel loopt de voeding veel te snel uit de fles, we horen de melk als het ware haar buikje in klotsen. Ik besluit haar te voeden met behulp van een methode die eigenlijk ontwikkeld is voor het voeden van premature kinderen, maar ook goed werkt bij kindjes als Suus die extreem gulzig zijn. Ik voed haar wat liggend op de zij om de flow in de speen te verminderen, en onderbreek haar in het begin een aantal keren om adem te halen. Na enige minuten vermindert de onrust en zuigt ze op een rustiger manier, en kan ze ongestoord de rest van de fles leegdrinken. Moeder geeft aan dat Suus moeilijk kan boeren. Een veelvoorkomend probleem, waardoor ook darmkrampjes kunnen ontstaan of verergeren. Ik geef haar tips om Suus beter te laten boeren. Ondertussen zijn we ook in gesprek gegaan over de inhoud van het vragenformulier. Naast een aantal standaardvragen over groei, ontwikkeling, plassen en poepen ga ik hier ook dieper in op de voorgeschiedenis. Hoe is de zwangerschap verlopen, waren er stressvolle gebeurtenissen? Hoe is de bevalling gegaan? De bevalling van Suus was zwaar en traumatisch, voor zowel Suus als haar ouders. De ontsluiting vorderde moeizaam. Uiteindelijk is Suus met behulp van een vacuümpomp geboren en direct na de bevalling opgenomen vanwege een verdenking op een infectie. Deze scheiding van moeder en kind heeft moeder niet de kans gegeven goed de signalen van haar kindje te leren kennen en hier adequaat op te reageren. De antibiotica die Suus gedurende een aantal dagen heeft gekregen, heeft de opbouw van haar darmflora ook geen goed gedaan en waarschijnlijk mede geleid tot overmatige darmkrampjes. In overleg met moeder gaan we aan de slag met een aantal zaken. Moeder neemt de tips met betrekking tot het fles geven mee. Ik stel voor ouders en Suus een praktisch slaapplan op. Wat te doen als Suus huilt bij het naar bed brengen, of na een hazeslaapje wakker wordt? Ik leer moeder een aantal simpele technieken voor buikmassage aan, zodat ze Suus kan ondersteunen als ze veel last heeft van haar buikje. Daarnaast kijken we samen naar de signalen die Suus laat zien. Ik maak hierbij onder andere gebruik van de Dunstan Babylanguage, een methode die ouders op een eenvoudige wijze leert de verschillende huiltjes van hun kind te leren kennen. Tot slot adviseer ik ouders om probiotica te gaan geven, om de opbouw van de darmflora van Suus te ondersteunen. Gedurende een aantal weken is er veelvuldig contact met de ouders van Suus. De eerste week dagelijks per telefoon of per mail. Ouders houden een huillijst bij, en beschrijven in een logboekje wat er goed ging, waar ze tegen aan lopen, hoe het met hen zelf gaat, en hoe het toepassen van het praktische slaapplan verloopt. Het zelfvertrouwen van ouders neemt met de dag toe. Ze voelen zich vertrouwder met Suus, en hebben veel meer oog voor haar signalen. De rust die ze hierdoor zelf uitstralen heeft ook een positieve uitwerking op Suus, die steeds rustiger wordt. Doordat de spanning in het lijfje van Suus vermindert, verminderen haar refluxklachten. Ook lijkt ze minder darmkrampjes te hebben. De fles kan al snel weer op de “normale” manier aangeboden worden. Tijdens deze begeleiding komt ook de bevalling nog regelmatig ter sprake. Ouders hadden veel onverwerkte emoties van deze eerste week, die door hunzelf en hun omgeving onderschat werden. Het is niet altijd eind goed al goed als een kindje uit het ziekenhuis ontslagen wordt. Vaak begint dan pas de verwerking van alle gebeurtenissen. De weken na het huisbezoek krijgen deze emoties en gevoelens steeds meer een plekje. Na twee weken ronden we de begeleiding af. Ouders kunnen te allen tijde opnieuw contact opnemen als ze vragen hebben of als de onrust wederom toeneemt. We zijn niet gestart met inbakeren, dit bleek niet nodig te zijn, doordat de onderliggende oorzaken van de onrust behandeld zijn.
